• Gıda olsun, gıda hükmünde ilaç olsun, bunlardan herhangi bir şey yemek veya içmek.
• Cima etmek. Her ikisi için keffaret ve kazayı gerektirir.
• Ağıza giren yağmuru kasden yutmak. Hatayla yutulursa yalnız kaza icab eder. Unutularak yutulursa, oruç  bozulmaz.
• Kokmuş olsa bile, çiğ et yemek. Kurtlanmış olursa, tiksindirici bir hal aldığında yalnız kazayı gerektirir. Keffaret olmaz.
• İç yağı yemek.
• Kurumuş et yemek.
• Buğday yemek. Yalnız bir buğday tanesi çiğnenir de ağız içinde eseri kaybolursa, bu orucu bozmaz.
• Ağız dışından bir buğday tanesi yahut bir susam tanesi alıp yutmak.
• Ermeni kili  yemek.
• Yenmesi alışkınlık haline gelmiş bir topraktan yemek.
• Az tuz yemek. Çok tuz yemek kefaret gerektirmez, yalnız kaza icab ettirir. Çünkü çok tuz, gıda hükmünde olmaz.
• Sevdiği  arkadaşının veya zevcesinin tükrüğünü yutmak. Kendilerinden hoşlanılmayan kimselerin tükrüğünü yutmak yalnız kazayı gerektirir. Çünkü  bunda lezzetlenme yoktur.
• Gıybet ettikten sonra, oruç bozulduğunu zannederek kasden iftar etmek.
• Kan aldırdıktan sonra, oruç  bozulduğunu zannederek iftar etmek.
• İnzal olmadan yaklaşmada bulunduktan sonra, oruç bozulduğunu zannederek iftar etmek.
• Şehvetle öpmeden sonra, oruç bozulduğunu zannederek iftar etmek.
• Bir kimse kusma hali gelip te kustuktan sonra, orucunun bozulmadığını bildiği halde iftar ederse, üzerine kefaret icap eder. Bozulduğunu zannederek iftar etmiş olursa, yalnız kaza gerekir..

Kaynak:
1) En Geniş İslam İlmihali, A.Fikri Yavuz, İstanbul Eski Müftüsü, 1977, Çile Yayınevi
2) Büyük Kadın İlmihali, Rauf PEHLİVAN