İSLAM VE ÎMAN

Hazreti Ömer bin Hattâb radıyallahü anh anlatıyor: Bir gün biz, Peygamber aleyhisselâmın yanında iken birden, elbisesi bembeyaz sakalının kılları ile saçları kapkara, üzerinde yolculuk eseri görünmeyen, hiçbirimizin tanımadığı bir adam geliverdi. Peygamber aleyhisselâmın tâ yanına oturdu. Diz kapaklarını O’nun diz kapaklarına dayadı. Ellerini dizlerine koydu Ve: 

Ey Muhammed, bana islâm’dan haber ver? dedi. Allah’ın Peygamberi: 

islâm, Allah’tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed aleyhisselâmın Allah’ın Resulü olduğuna şehâdet etmen, namaz kılman, zekât vermen, Ramazan ayında oruç tutman, yol bakımından gücün yettiği takdirde hacc etmenden ibarettir, buyurdu.

Adam:

Doğru söyledin, dedi.

(Hazreti Ömer) Biz buna hayret ettik. Hem soruyor, hem de Hazreti Peygamberi tasdik ediyor.

Adam devam ederek: 

Bana îman nedir? anlat, dedi. Allah’ın Peygamberi: 

iman, Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, âhiret gününe ve bir de hayır ile şer (herşey) in Allah’ın takdiri ile olduğuna inanmandan ibarettir, diye cevap verdi.

Adam: 

Doğru söyledin, dedi ve: 

İhsan nedir? diye sordu.

Allah’ın Peygamberi: . 

İhsan, Allah’ı görür gibi kendisine ibadet etmendir. Çünkü sen O’nu görmesen de, O seni görür, buyurdu. Adam: 

Bana kıyametin zamanından haber ver? dedi. Peygamber aleyhisselâm: 

Bu meselede kendisine sorulan kişi, sorandan daha bilgili değildir, dedi. Adam son olarak: 

O’nun (kıyametin) alâmetlerinden bana haber ver, dedi. Peygamber aleyhisselâm: 

Cariyenin efendisini doğurması; yalın ayaklıları, çıplakları, fakirleri ve koyun çobanlarını yapılarının yüksekliği ile övünür ve yarış eder oldukları halde görmendir, buyurdu.

(Hazreti Ömer) Sonra bu adam gitti ve ben, bir süre Peygamber aleyhisselâmın huzurundan ayrıldım; sonra kendisine vardığımda; Peygamber aleyhisselâm:

Ey Ömer, soranın kim olduğunu biliyor musun? diye sordu. 

Allah ve Resulü en iyi bilir, dedim. Bunun üzerine Peygamber aleyhisselâm: 

O, Cebrail’dir; dininizi öğretmek üzere size geldi, buyurdu.

(Buharî, Müslim, Ebû Davud, Tirmizî, Neseî

FAKİRİN KEFARETİ

Ebû Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor:

Bir adam Peygamber aleyhisselâmın huzuruna gelerek şöyle dedi

— Helak oldum, Ey Allah’ın Resulü! Peygamber aleyhisselâm:

— Seni ne helak etti? diye sordular. Adam:

— Ramazanda hanımıma yaklaştım, dedi. Peygamber aleyhisselâm:

— Azad edilecek kölen var mı? diye sordular. Adam, hayır cevabını verince:

— Aralıksız iki ay oruç tutabilir misin? dedi.

Adam, hayır cevabını verdi, oturdu. Bu esnada Allah’ın Resulüne bir zenbil kuru hurma getirmişlerdi. Resulûllah:

— Al şu hurmaları sadaka olarak dağıt, buyurdular. Adam:

— Bizden daha fakir olanlara mı, ey Allah’ın Resulü? Allah’a yemin ederim ki şu iki siyahtaşın arasında (Medine’de) buna, bizden daha fazla muhtaç kimse yoktur, deyince Peygamber aleyhisselâm ön dişleri gözükecek nisbette güldü ve sonra şöyle buyurdu: 

Bunu alıp git, çoluk çocuğunu doyur. Buharî, Müslim, Ebû Davud, Tirmîzî, Nese